PVGE algemeen
Venster sluiten
Waar bent u naar op zoek?
Venster sluiten
Menu

Hoe wil Nederland oud worden?

Actiz, de overkoepelende organisatie van zorgondernemers, heeft in februari 2020 op basis van een onderzoek onder een representatieve groep vanaf 1980 geboren Nederlanders, een rapport uitgebracht over de vraag: HOE WIL NEDERLAND OUD WORDEN?

Wat opvalt is dat ouderenzorg vooral een negatieve klank heeft: het woord “ouderen” wordt vooral met “zorg” geassocieerd. En “zorg voor ouderen” met “weinig”. Men heeft behoefte aan een diepgaand gesprek over de oude dag, maar er wordt niet of nauwelijks met anderen over gepraat. Slechts 16% van de ondervraagde Nederlanders geeft aan zelf concreet dingen te hebben geregeld met het oog op de zorg die zijzelf als oudere nodig kunnen hebben. Ruim de helft praat daar (vrijwel) nooit met anderen over. Een derde van hen denkt er wel eens over, maar meer ook niet.

 

Bekendheid met zorg

Vrijwel iedereen heeft in zijn of haar omgeving ervaring met zorg voor ouderen. Vooral met thuiszorg(35%). Logisch dat mantelzorg op de 2e plaats komt (27%). In tegenstelling tot hoe vaak er over verpleeghuiszorg wordt gepraat, heeft “slechts” 11% hiermee ervaring.
Unaniem klaagt men er over dat zorgverleners onvoldoende tijd hebben. De reden hiervoor: gebrek aan geld waardoor een tekort aan personeel en daardoor gebrek aan aandacht. De zorgverleners zelf worden overladen met steun en mededogen. Over het algemeen is men niet tegen bezuinigen maar men is niet of nauwelijks bereid in te leveren op het huidige niveau van zorg voor ouderen. Ruim de helft heeft vrede met inzet van technologische hulpmiddelen. Dat mag volgens driekwart echter niet ten koste gaan van het menselijk contact.

 

De eigen rol

82% is bereid bij te dragen aan de zorg voor zijn/haar partner; 73% aan de zorg voor zijn/haar ouders (niet eventueel in huis nemen); 53% voor familie; 31% voor de zorg aan buren/vrienden. Er staat “bij te dragen”. De eigenlijke verantwoordelijkheid voor goede ouderenzorg ligt volgens bijna iedereen echter bij de zorgorganisaties, de rijksoverheid en de zorgverzekeraars. Niettemin ziet 83% ook een rol voor de oudere zelf. Minder (48%) voor de (klein)kinderen; 40% vindt dat ook buren, vrienden en kennissen mee zouden dienen te helpen.

 

Wensen

De twee belangrijkste wensen van ruim 80% van de deelnemers aan de enquête zijn:

  1. zelf kunnen beslissen over het eigen levenseinde want kwaliteit van leven is belangrijker dan hoe lang je leeft;
  2. de zorg voor ouderen moet zo veel mogelijk in de directe omgeving plaatsvinden.
    Als mogelijke maatregelen voor goede zorg ziet 81% van de Nederlanders de eigen verantwoordelijkheid vooral liggen op het gebied van zorgen voor een gezonde levensstijl gevolgd door (70%) het bevorderen van nieuwe woonvormen zoals ouderen die met jongeren in een eigen appartement in één gebouw wonen. Men is er weinig mee ingenomen zorgpersoneel door robots te vervangen.

Dat men als voornaamste wens voor zichzelf het betaalbaar houden van de zorg noemt, zal niemand verrassen. Evenmin dat de zorg betrouwbaar, deskundig en respectvol dient te zijn met voldoende tijd voor persoonlijke aandacht. Hoe dit ideale plaatje vorm te geven in de wetenschap van een forse groei van zorgbehoevenden en dus ook fors hogere uitgaven, terwijl slechts een kleine groep (18%) de stelling onderschrijft over het betaalbaar houden van de ouderenzorg voor de samenleving?

 

Na de corona-crisis

Het hierboven aangehaalde onderzoek vond vóór de corona-crisis plaats. Of deze crisis met in haar kielzog de economische crisis, tot veranderingen zal leiden kan uiteraard niemand nog zeggen. Wel zijn er het velen over eens, zo blijkt uit allerlei publicaties, dat er wel degelijk feiten en ontwikkelingen door de coronacrisis zijn ontstaan, die verbetering behoeven; verbeteringen in organisatie en regelgeving en in handelingen in allerlei kringen en op allerlei niveaus.
Wie weet wat er nog allemaal voor positiefs uit kan voortkomen.